Δελτίο Τύπου

Η Πρωτομαγιά δεν είναι απλώς μια ημέρα μνήμης, είναι μια ημέρα αγώνα. Ένας ζωντανός κρίκος που ενώνει τις θυσίες και τις κατακτήσεις του χθες με τις διεκδικήσεις του σήμερα. Από τους νεκρούς του Σικάγο έως τους αγώνες της Θεσσαλονίκης, η ιστορική παρακαταθήκη της εργατικής τάξης αποτελεί την πυξίδα για τη συνέχιση του συλλογικού αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και αξιοπρέπεια.

Σε ένα διεθνές περιβάλλον βαθιά άνισο και συγκρουσιακό, με συνεχείς πολεμικές διεργασίες, οι αδιάκοπες επεμβάσεις των ΗΠΑ και η συστηματική υπονόμευση του διεθνούς δικαίου επιδιώκουν τη δημιουργία σχέσεων εξάρτησης και εκμετάλλευσης των χωρών, ενώ παράλληλα εντείνουν την ανασφάλεια των λαών.

Την ίδια στιγμή, το κράτος δικαίου βάλλεται, ενώ οι θεσμοί αποδυναμώνονται και απομακρύνονται από τον ρόλο τους ως εγγυητές των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Στο πλαίσιο αυτό, το εργατικό κίνημα οφείλει να αγωνιστεί ώστε η εργασία να βρίσκεται στο επίκεντρο, με όρους ανθρώπινης αξιοπρέπειας και όχι ως αναλώσιμο μέγεθος. Τα σύγχρονα εργασιακά δικαιώματα δεν περιορίζονται μόνο στη διασφάλιση της απασχόλησης, αλλά επεκτείνονται σε δίκαιους και αξιοπρεπείς όρους αμοιβής, σε συνθήκες εργασίας με ασφάλεια και υγιεινή, καθώς και στη διεκδίκηση λιγότερου εργάσιμου χρόνου για περισσότερη ζωή. Πρόκειται για βασικές προϋποθέσεις που καθορίζουν την ποιότητα ζωής των εργαζομένων.

Το υπαρκτό οικονομικό σύστημα συνεχίζει να πιέζει το λαϊκό εισόδημα, να συμπιέζει την εργατική τάξη και να υπονομεύει την κοινωνική συνοχή, διευρύνοντας τις ανισότητες και την επισφάλεια. Η διαρκής προσπάθεια για τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τη συλλογική διεκδίκηση, την αλληλεγγύη και την ενίσχυση των κοινωνικών δικαιωμάτων. Τίποτα δεν χαρίστηκε, όλα κατακτήθηκαν μέσα από αγώνες.

Και φέτος, η μνήμη γίνεται ακόμη πιο ζωντανή και φορτισμένη, καθώς η δημοσιοποίηση φωτογραφιών από την Εκτέλεση των 200 αγωνιστών της αντίστασης στην Καισαριανή φέρνει στο προσκήνιο τα πρόσωπα της θυσίας. Οι 200 της Καισαριανής, πρωτοπόροι της ταξικής πάλης και αφοσιωμένοι σε ένα όραμα κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότητας, αποτελούν διαχρονικό σύμβολο της πάλης ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Το φετινό συναίσθημα είναι πιο έντονο από ποτέ. Η θυσία τους δεν αποτελεί απλώς μνήμη, αλλά υπενθύμιση ευθύνης, για τη συνέχιση της συλλογικής προσπάθειας, την ενίσχυση της αλληλεγγύης και για τη διαρκή διεκδίκηση μιας ζωής με αξιοπρέπεια για όλους.

Το Εργατικό Κέντρο Αθήνας καλεί στην απεργιακή συγκέντρωση την Παρασκευή 1η Μάη, στις 11:00, στην πλατεία Κλαυθμώνος.